De gene die het nieuws de afgelopen dagen een beetje gevolgd hebben klinken deze termen vast bekend in de oren. Maar wat betekend het nu eigenlijk? Wat gaat er gebeuren met het internet zoals we dat nu kennen? Kan ik straks die foto nog wel op mijn Facebook, of dat ene filmpje op YouTube zetten? Of wordt ik dan door de Amerikaanse special forces van mijn bed gelicht?

Zo’n vaart zal het toch allemaal wel niet lopen zeker? Inmiddels lijken SOPA en PIPA van de baan, of tenminste heel even in de ijskast. Maar Europa zou natuurlijk Europa niet zijn als we niet weer zo hard als we kunnen achter de Amerikanen aanrennen. De Europese versie genaamd ACTA werd namelijk wel gewoon getekend.

Europese Commisie tekent ACTA

Dat zet je dan toch even aan het denken als je inmiddels op een derde van je master in Network and Information Security zit. Is IT wel zo’n goede carrière move? Is er nog wel een internet zoals wij dat nu kennen? Zijn we straks vogelvrij?

Just Say ‘No’ to ACTA

Na ruim 3,5 week weer in Nederland te zijn geweest voor de feestdagen kon ik dinsdag 10-01-2012 eindelijk weer naar “huis” Het was voor mij de laatste week voor de examens dus er moest eindelijk maar eens gestudeerd gaan worden. Daar was in Nederland niet bijster veel van gekomen. Beetje jammer van de 10 kg boeken die ik mee had. Die ruimte had nuttiger besteed kunnen worden. Wat een eerste week zou het gaan worden!?!

De Grieken in flat 6 hadden wat vrienden op visite. Het zijn er doorgaans al niet te weinig hier in huis, maar nu was het echt Griekenland in het klein. Misschien moet ik me toch eens in dat gekakel gaan verdiepen? Op donderdag kwam er na het eten een fles (vermoedelijk zelf gestookte) drank op tafel. Bij de aanblik van die fles liepen de eersten, die het spul dus duidelijk kenden, al meteen weg. Het heette Raki en we moesten dat maar eens proeven. Ik weet niet precies hoeveel alcohol erin zat, maar na twee shotjes begon de keuken al te draaien. Wat er daarna allemaal gebeurt is weet ik niet zo goed meer, maar de fles was rond half 5 leeg. Iedereen moest vrijdag weer vroeg op om volle bak aan de studie te gaan. Dat daar niet heel veel van terecht is gekomen hoef ik vast niet uit te leggen.

Vrijdag was echter ook een grote dag voor Flat 7. Onze grote vriend Awais en zijn 40 vrienden die in kamer 7D vertoefden mochten hun spullen pakken en opzoek naar nieuwe woonruimte! Het heeft ons daarna nog een dag of 3 gekost om de keuken weer op orde te krijgen (zie foto’s). Om over zijn kamer zelf maar te zwijgen. De klusjes man is vandaag de hele dag bezig geweest om de boel schoon te maken en alles opnieuw te schilderen :grin:. Diezelfde vrijdag ben ik met Chris lid geworden van de plaatselijke gym. Een hele dag binnen achter je laptop zitten is niet echt gezond, dus tijd voor wat beweging. En hoe? We zijn meteen erg fanatiek, dus 3 keer in de week naar de fitness en 2 keer zwemmen. Die avond hebben we nog wel een drankje gedaan op het vertrek van Awais, maar verder geen gekke dingen.

Zaterdag was één van mijn huisgenoten jarig en dat moest na de nodige drankjes in Malden Hall natuurlijk afgesloten worden in Central London. Bestemming werd The Electric Ballroom in Camden Town. Normaal gesproken neem je dan de trein naar Waterloo en vervolgens de Underground naar Camden Town. Echter was de Northern line dat weekend buiten gebruik en had niemand de moeite genomen om een alternatieve route uit te zoeken. Na enige tijd besluiteloos op een treinstation te hebben doorgebracht bevonden we ons opeens in Oxford Street. Erg leuk dat het plan iedere 5 minuten verandert, maar toen haakte het grootste deel van de groep toch echt af. Na een nachtje met het OV door London toeren waren we er wel klaar mee en zijn we opzoek gegaan naar Trafalgar Square om van daaruit de N87 dubbeldekker naar huis te nemen. Dit was niet de eerste keer dat een nachtje stappen in London niet helemaal zoals (niet) gepland verliep. Daarom hebben we afgesproken dat we voortaan nergens meer heen gaan als de volgende drie vragen niet beantwoord kunnen worden. Dat is ook meteen een tip voor als je in London op stap wil.

1. Waar gaan we heen?
2. Hoe komen we daar?
3. Hoe komen we terug?

Zondag zijn we begonnen met de fitness. Natuurlijk begin je dan niet even rustig aan. Inmiddels doen mijn armen gelukkig wel weer een beetje wat ik wil dat ze doen :grin:. De rest van de week was niet heel erg spannend. Ik heb vandaag de laatste van mijn twee tentamens afgerond. Wat op zich wel een bijzonder proces is hier. Je wordt voor je naar binnen mag drie keer gechecked. Je jas, tas etc. mag je achterin het lokaal achter laten waarna je aan de tafel met jouw nummer plaats mag nemen. Je zakken maak je leeg op de grond onder je tafel. En nadat het gehele examen reglement en de vluchtroutes zijn opgedreund mag je dan eindelijk beginnen. Ik denk dat ik de woorden “academic misconduct” wel 50 keer gehoord heb deze week.

a.s. Maandag komt als het goed is onze nieuwe huisgenoot. In eerste instantie ging het gerucht dat het om een Française zou gaan. Echter kreeg we vandaag een mail van de huisbaas dat onze nieuwe huisgenoot Mohammed heet en afkomstig is uit Iran. Dat was met name voor mijn Luxemburgse huisgenoot Laurent een flinke teleurstelling. Die had zich erg op een Frans meisje als huisgenoot verheugt. Wordt vervolgt zal ik maar zeggen…

Groeten,
Dennis

Vandaag was het weer eens zo ver! Het brandalarm vond het om een uur of 10 wel een mooie tijd om iedereen uit zijn bed te trommelen. Zelf was ik gelukkig al wakker en net aan mijn essay begonnen. De meeste van mijn huis genoten, die nog thuis waren, daarentegen stonden in hun pyjama te blauw bekken op de stoep. Normaal kunnen we het alarm zelf makkelijk resetten. Echter de bouwvakkers hadden het slot op de deur vervangen voor een echt slot met een sleutel die niet helemaal past. De sleutel van de kast met het backup paneel bij het hek was helemaal nergens te vinden, dus hebben we de huisbaas maar weer eens opgetrommeld. Een half uur en een grote schroevendraaier verder was de rust wedergekeerd en konden we allemaal weer braaf aan ons huiswerk. Zo maak je nog eens wat mee zullen we maar zeggen…

Ben je eindelijk net lekker aan je volgende essay bezig staat er opeens een horde politie agenten voor de deur. “Evacuate the building, there’s a gas leak!!!”. Oké dan, die hadden we nog niet eerder meegemaakt in de Malden Hall soap. Enige minuten later waren ook de brandweer en de lokale Delta met groot materieel aanwezig. Het ging zeker wel 2 uur duren, tijd dus voor een kop koffie bij Krispy Kreme aan de overkant van de straat. Gelukkig was het iets sneller opgelost en kan ik nu weer braaf verder met mijn huiswerk.